Skip to main content

සමාජ ජන්ජාල



සමාජ අඩවියක ගිණුමක් පවත්වාගෙන යාම අරුමයක් නොවන බව සත්‍යයකි. නමුදු එවැනි සමාජ අඩවි හරහා ඉවක් බවක් නැතිව තමන්ගේ පෞද්ගලිකත්වය විදහා පාන අපේ එවුන් ගැන දැක්කම සිතෙනුයේ පොලොව පලාගෙන යාමටය. වැසිකිළිය ඉස්මත්තේ ගසන සෙල්ෆිය, නයිටිය පිටින් ගසන සෙල්ෆිය, සංසර්ගයේ යෙදෙන විට ගසන සෙල්ෆිය සමාජයට මුදා හැර තඹ දොයිත්තුවක් නොවටිනා ලයික් එකකට, කමෙන්ට් එකකට හිරි ඔතප් දන් දෙන ගෑණු පිරිමි දුටුවම ඔවුන් මානසික විපරිත භාවයකට ලක් වී ඇති බව පැහැදිළිව හඳුනාගත හැකිය. අවුරුදු 16 - 17 දී සමාජ අඩවියක ගිණුමක් ආරම්භ කොට දෛනිකව සිදුකරන සෑම දෙයක්ම ලෝකයට පෙනෙන්ට  අප්ලෝඞ් කර තමන්ගේ පෞද්ගලිකත්වය නැති කරගන්නා මොවුන් විවාහයෙන් පසුව දරුවා බඩට ආ දින සිට ඉවක් බවක් නැතිව දරුවාගේ පෞද්ගලිකත්වය ද වෙන්දේසියේ දමා කාබාසිනියා කරති. දරුවා ගෙදරට ගෙන ආ දවස, පළමු උපන් දිනය, කන් විදපු දවස, ඉස්කෝල් ගිය දවස, කොටහඵ මගුල ආදි ලෙස රොත්ත පිටින් සමාජ ජාල වලට, ලෝකයට, අප්ලෝඞ් කරති. මේ තමන්ගේ දරුවන්ගේ ජීවිතය බව මොවුන්ට අමතකය. තමන්ගේ ලෙයින් ජාතක වුණු පුංචි කොල්ලව, කෙල්ලව ෂෝකේස් එකක දැමූ සෙල්ලම් බඩුවක් බවට පත් කරන බව මොවුන්ට අමතකය. යට ඇදුමටත් වඩා කොට රෙදි කැබැල්ලක් අන්දවා විවිධ කෝණවලින් “මගේ දුවගේ පුතාගේ හැඩ බලපල්ලා” කියා ලෝකයාට අඩ ගසන දෙමාපියන්ට අද ඒවායේ ඵල විපාක විඳීමට සිදුව ඇත.

වෙනස් විය යුතු කාලය පැමිණ ඇත. පවුල යනු කුඩා ලෝකයකි. එහි දුක, කදුල, සතුට, සිනාවෙහි අයිතිකාරයන් ඒ පවුලේ අය පමණක් විය යුතුය. පුංචි දුවගේ පුතාගේ, විශේෂ අවස්ථා පවුලේ මතකයන් ලෙස පමණක් තබා ගන්න. ඔබ හැබැහින්වත් දැක නැති කොල්ලන්ට බල්ලන්ට ඒ දරුවාගේ, දැරිවිගේ උපන් දිනයවත්, කොටහඵ මගුලවත් වැදගත් නැත. උන්ට අවශ්‍ය ඒ පොඩි එකාගේ, පොඩි එකීගෙ, අග පසගය. ඔබ දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව ඔබගේ දුව, පුතාව උන්ට සමාජ ජාලයෙන් වෙන්දේසි කර ඇත, සිල්ලරට විකුණා ඇත. බල්ලන් ලගින කූඩුවකට මස් කැබැල්ල විසිකර ඇත්තේ ඔබමය. උපන්දා සිට මස් කෑල්ලක් වෙනුවෙන් ඉව අල්ලන බල්ලෝ මස් කෑල්ලට පොරකමින් මස් කැබැල්ල කීතූ කීතු කරමින් සිටියි. බල්ලන්ට බැනවැදීමෙන් ප්‍රයෝජනයක් නැත. ඒ කකුල් දෙකේ බල්ලන්ට බලූ වැඩ කිරීමට ඉඩ හසර ලබා දී ඇත්තේ ඔබමය. මේ වන තෙක් ඔබගේ දරුවා සුරක්‍ෂිතව සිටිනු ඇත. නමුත් ඊළග මොහොතේ, හෙට උදෑසන, ඔබගේ දරුවා ඒ පාපතරයින්ට හසු වීමට ඉඩ ඇත.
සිතන්න. 

Comments

Popular posts from this blog

Bit of Data Science

Data science is a collection of Data inference, algorithm development and technology, focusing on to solve analytically complex problems. At the center, there is data, there are more valuable raw information streaming through the Internet and stored in enterprise data warehouses, what data science doing is, using all that data in more intelligent and creative ways to process and produce insights/information which is used to generate business value, in other way data science helps us to do quantitative data analysis, to make strategic business decisions, just about anything.    There is a side of data science, it's all about uncovering findings from data, it's called "discovery of data insight". whats happening with this is, we look at data in the smallest level we can, and with all the data mining tools, we can understand complex behaviors, trends. It's about revealing hidden information that can help users and companies(mostly companies) to make smarter

කාමරේ | The Room - Final

කෙල්ලගේ හොඳම යාළුවා දාගෙන ලයිෆ් එකේ මැච් එක ගහන්න ඕනේ කියන තියරිය බොහොම පරණ සහ මෙලෝ වැදගත්කමක් නැති දෙයක්. මේ දක්වා මට හම්බුන යාලුවොන්ගෙන් සහ පවුලේ අයගෙන් ඉගෙනගත්ත දෙයක් තමයි, තාවකාලික ආකර්ෂණය, ආදරය කියල වැරදියට හඳුනාගෙන ඉස්සරහට ගිහින්, සමහරු පවුල් වෙලා, වැඩේ නාගෙන අනාගෙන අපහු ඔතාගෙන යන්න වෙලා. ආකර්ෂණයේ සමානකමක් තියෙන්න පුළුවන්, හැසිරීමේ සමානකමක් තියෙන්න පුළුවන් ආකල්ප ටිකක් සමාන වෙනවා බොහොමයක් හොඳම යාළුවොන්ගේ, කොහොමත් එකම ජාතියේ කුරුල්ලෝ එක පොදියටනේ පියබන්නේ……අම්මේ අහුවෙන්න හොඳ නෑ! එහෙන් මෙහෙන් හොයල ඉගෙනගත්ත විදියට ආදරේ කරද්දී ජීවිතේට අදාල ප්‍රායෝගික ගැටළු හම්බවෙන්නේ හරි අඩුවෙන් (ඒ ගොල්ලෝ කියන්නේ ) රියල්  ලයිෆ් කේස්  එන්න ගන්නේ දෙන්නත් එක්කම එක වහලක් යට ඉන්න ගියාම, ජීවිතේට එන ප්‍රයෝගික ගැටළු වලට පේරාදෙණිය  මල් වත්තේ හරි, worldSpice එකේ කෑම මේසේ උඩ හරි, වේල්ස් පාක් එකේ බංකුව උඩ හරි විසඳුම් නැති බව තේරෙනකොට නැති ගිනි ඇවිලෙන්න ගන්නවා, දැනුම් තේරුම් ඇතුව ලව් කරන්න සහ කරපු සුළුතරයක් තමයි එහෙම ගිනි නිවාගෙන  බාධක වලින්  ගොඩ ගියේ. පිස්සු හැදෙනවා නේ! ඇයි නිකන් ඉල්ලන් කන්නේ. ඇරත් නදීගේ යාළුවා නද

කාමරේ | The Room - Part 1

මාස්ක් එක බැඳගෙන පරණ ෂර්ට් එකක් ගහගෙන පොඩි ලේන්සු කෑල්ලක් බැඳගෙන නිකන් රජිනි කාන්ත් වගේ, බැස්සා කාමරේ අස් කරන්න ‘කියලා. එක පාරටම දැක්ක  පරණ පොතක් තිබුන, ටිකක් කහ පාට කවරයක් එක්ක, කාලෙකින් ඇද්දෙ නැති නිසා දාන්න පුළුවන් ඩම් එක දාල පිම්බා. කාමරේ නිකන්  දැන් සහරා කාන්තාරේ වගේ දුවිලි කුණාටුවට වැහිලා ගියා, ඇස් දෙක වහගෙන ජනේලේ ගාවට නින්ජා වගේ ගිහින් පියන් දෙකම ඇරිය. දුවිලි ටික බැහැල  ලස්සනට ලෙවෙල් වෙලා සුපුරුදු හඩු වටපිටාව දර්ශනය වෙන්න පටන් ගත්ත. හ්ම්…. ඒක ඇවිල්ල ඉස්කෝලේ ප්‍රගති වාර්තා පොත, එව්වා එක්ක ඇති වෙන කුණාටු ගැන කියන්න ඕනේ ඕනේ නෑ නේ. අනේ ඉතින් කොහෙවත් හිටපු කෙල්ලෙක්ව ඉම්ප්‍රෙස් කරන්න කියල හිතං පන්තියේ 15,16 වෙනියා වෙලා හිටපු මම අට වසරේ අන්තිම වාරේ ඉදන් එකොළහ වසරේ අන්තිම වාරේ වෙනකන් එක දිගට පන්තියේ පළවෙනිය වෙලා දුන්න ගේම, මතක් වෙද්දී පිස්සු වගේ, ඒ කෙල්ල අපි දන්න කාලේ ඉදන් පන්තියේ පළවෙනිය, කතා කරන්නෙත් අනික් පන්ති වල පලවෙනි තුන්දෙනා එක්ක විතරයි, ඒ කාලේ පොඩි කතාවක් ගියා හොඳම මිටර් ඉන්නේ පලවෙනි තුන්දෙනා අතරේ කියල. මමත් ඉතින් ඇරියේ නෑ බැස්ස ගේම් එකට, අදාළ පාර්ශවයේ  අවධානය එද්දිම තේරුණා ඒ